Nocny Marek

Czas na zjazd. Grudniowe napięcie sięga zenitu. Przestrzenie pokolorowane świątecznymi światłami wołają: do domu, dooo doooomuuuuu! W lodówce świeci pustką, ludziom błyszczą oczy, reflektory parkujących pod ełckim “domem” samochodów coraz rzadziej rozświetlają sufit – wszyscy już wyjechali. Byle prędzej sie urwać. A sprawy tężeją z niecierpliwości załatwienia przed końcem roku. Jeszcze to, jeszcze tamto, nie zapomnij o nas, kiedy wreszcie będziesz, nie spytałeś o moje zdrowie, zapomniałeś o tym i o tamtym… Mam Was wszystkich w głowie, pamiętam, dajcie mi trochę czasu. Wrócę do bazy. Muszę wpierw wrócić do siebie.